İstanbul Yadımda Şiiri - Yasemin Vural

Gençlik hayalim, şiirim, sevgilim
Sensin İstanbul
Yağmurunda, güneşinde hayat bulurum
Beyazıt'tan salınırken Sahaflar'a
Kocaman bir tarih sahnesinde yürürüm sanki
Çemberlitaş'tan inerken Sultanahmet'e
Kalbim çarpar
İhtişamlı mabedime göz kırparım sevinçle
Solumda Ayasofya Nazım'ın dizelerine götürür beni
857 şiirini okurum içimden
Başım daha bir dik inerken aşağıya
İşte geldim Akbıyık Değirmeni Sokağa
Şehrin hengamesinden uzak çağ atlamış gibiyim
Ruhum öyle sakin öyle sakin yürürüm raylara
Bak tren Cankurtaran'dan geçiyor
Az ötede bir musiki alır götürür beni eski zamanlara
Bu çalan Itri'dir; dinle sadece dinle
Gülhane Parkına inince misafir hissederim kendimi
Eski zamanlar eski insanlar
Bedenleri yok lakin ruhlarıyla karşılar beni
Asırlık çınar ağaçlarının gölgesinde gezinirim
Sarayburnu'na varınca demli bir çay içerim
Gözümle, gönlümle seyrederken Marmara'yı Nedim'i anarım
İki bahr arasında incidir hakkaten
İç çekerim, iç çekerim derinden
İkindi vakti Fatih bambaşka
Yokuşu tırmanıp Kokulu Bahar Sokağına gelirim
Yol bilirim, hal bilirim
Yavuz Selim Camii'ne gittin mi hiç?
Haliç'e nazır endamı pek heybetli
Çocuklar gezer bahçesinde
Ellerinde Kuran, dillerinde kelam
Ben "Şarkımız" şiirini burada okumuştum
Necip Fazıl'ı da andım bu vesileyle
Bahçesinde kendimi dinlerim Orhan Veli gibi
Kapatırım gözlerimi azizim
Sabah olunca ezan sesleri çınlatır yedi tepeyi
Hangi mabedinde varsan huzura
Alır götürür seni
Bir muvakkat alemden
Bir mukaddes aleme
Kirazlı Mescit Sokağı var ya çok severim
Sokağın sonu Süleymaniye'ye götürür beni
Ah Süleymaniye! Öğrencilik yıllarımın dingin limanı
Kalsın Allahım burda benim de secde izim
Eyüp Sultan'a akşam vakti uğrarım
Bahçesinde kıyama duranlara hayranım
Bak gün kavuştu geceye
Yarına yolculuk nereye
Cihangir'e geldik azizim
Hava açık, güneşli
Akarsu Caddesinde Neyir Işıl Apartmanının önündeyim
Babacığım Hüseyin'i kucağına almış
Hadi oturup demli bir çay içelim
Çeeeek! Allah çektirmesin, deyişini özledim
Bir de cigara yakalım eski günleri anarken
Ama sonra yok, bak söz verdik içmeyeceğiz
İstiklal Caddesine de çıkalım gelmişken
Duydun mu akordeon sesi geliyor Çiçek Pasajından
Madam Anahit dolaşıyor masaları
Dönme vakti mi geldi gidiyor muyuz?
Hüseyin büyüyecek yine geleceğiz
İstanbul! Ahhh İstanbul!
Kalbimin dört odası da senin olsun
Seni gören, seni seven bahtiyar olsun