Açılmayan gül’dü,Bizans’ın ellerinde
Dört tarafı çevrilmiş,kafeslenmişçe sine
Açtı 53’lerde kan kırmızı rengiyle
Duyurdu tüm dünyaya ben,İstanbul’um diye
Sığmam artık bendime,cihana haykırarak
Kırdı duvarlarını,denizleri aşarak
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta