Taşın,toprağın altındı senin
Uçsuz bucaksız denizlerin
Kaç kişiyi yuttu; denizlerin,madenin
Ne işim vardı,bilmem ki benim
İstanbul…
Vapurun, tramvayın, trenin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta