İstanbul gibiydi gözlerin derin ifadelerle bakan
Bin asrın ötesinden gülüyordu güneş gibi aydınlık
Caddelerinde duyuyordum ayak seslerini uzaktan
Üstüme geliyordu o şuh gölgen ben üşüyordum
İstanbul gibiydi gülüşün fatihin karşılandığı gün gibi
Sana kavuşmanın karışık duyguları vardı yüreğimde
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta