İstanbul değişmiş Şiiri - Hakan Özüçelenk

İstanbul, değişmiş, palmiye her yer.
İzmir palmiyelerini geçmiş meğer.
İnanmak zor, kim derdi o. döner.
Aşk , zaman ile kalbe tekrar girer.

İstanbul binaları çok yüksek göğe erer.
Trafik , yollarda kalanları üzer.
Yaşadığım Fatih, yabancı bir yer.
Özlem ile aradım, Arzu yok bir haber.

İşte burası park idi üstünde bina ezer.
Arkadaş yok , sevgili yok, değişmiş kader.
Oysa aynı okul aynı yol, o kızdan yok eser.
Arzu serap, gülen ,ağlayan olmuş keder.

İstanbul değişik ,yüzler ayrı, halim beter.
Sevdadan yok iz, alay eden İblis geber.
Evimiz yıkılmış, arazisi derbeder.
İstanbul daha yabancı , daha kahreder.

İstanbul anılarım, iz yok nereye gider?,
Nerede o aşık eden kız?, artık kim sever?,
Yoksa burada aşk, kayan yıldız gibi düşer.
İstanbul yolları geniş, minareler, köprüler.

bıraktığım İstanbul, aşkım nereye gider?.
Şöyle, yaşadığım aşkı kim siler.?.
Bu kadar yaşanmışlık, nasıl biter?.
İstanbul ışıl ışıl. ama aşkımda yok fener.