İstanbul'dan Gürün'e Giden yol

⸻

İstanbul’dan Gürün’e Giden Yol

İstanbul’da martı sesinde Sivas’ı duydum,
Boğaz’ın sularında Kızılırmak aktı sanki.
Taş binalar arasında bir bozkır rüzgârı,
Yüreğim Gürün diye çarptı, durdu, yankılandı.

Beton sokaklarda çınar gölgesi aradım,
Bir yayla serinliği değsin diye yüzüme.
Galata’dan baktım da uzak dağlara,
Divriği taşına benzeyen sabır düştü dizime.

Sivas der ki: “Yiğit ol, dik dur evlat.”
Gürün der ki: “Toprağını unutma sakın.”
İstanbul der ki: “Yürü, çalış, sabret.”
Üç şehir bir yürekte olur mu? Olur bakın.

Ben Murat’ım; adım rüzgârda,
Bir yanım gurbet, bir yanım ata yurdu.
Boğaz’da çay içerken içim üşür bazen,
Çünkü içimde hâlâ Kangal’ın kurdu.

Ne zaman bir türkü duysam içli,
Sivas kokar dizelerim, dağ olur sesim.
Gürün’den İstanbul’a uzanan bu yolda
Memleket, ekmek, sevda benim nefesim.

Taşın sabrı, suyun akışı, insanın onuru,
Üç şehirde üç imtihan, tek alın yazısı.
İstanbul kalabalık, Sivas gururlu,
Gürün ise kalbimin en sessiz kapısı.