“İstanbul'u dinliyorum gözlerim kapalı,
Bir kuş çırpınıyor eteklerinde”
diye başlar bitmek üzere olan şiirin son bendi.
Şimdi ne o rüzgar kalmış,
ne yavaş sallanan yapraklar,
çıngıraklar da yok sucular hayal.
Betondan bir pazar ve müdavimi o çırpınan kuş ve hasretliğe ekli kalabalıklar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta