İstanbul’da Bahar Şiiri - Mehmet Ata Günal

Her yılın Mayısında,
Erguvanlar uyanır Boğaz’ın yamaçlarında,
Morla pembenin ince ateşi parlar dallarda,
Rüzgâr Boğaz’dan yukarı tırmanır,
Usulca yaklaşır erguvanlara,
Bir titreme olur ağaçlarda,
Mor pembe kopar bir anda,
Serin surala savrulur,
Boğaz’ın mavisi renk değiştirir,
Mavi, mor, pembe birbirine karışır,
Dalgalar baharı taşımaya başlar,
Akıntı sabırla Boğaz’da taşar,
Dalga dalga yol alır Marmara’ya,
Çiçekleri sürükleye sürükleye götürür,
Derken Kız Kulesi’nin etrafında dolanır,
Sanki orada mavi, mor, pembe dantel örülür,
Orada sessizce bekler Boğaz’ın kızı.
Akıntıya paralel süzülen kuğular,
Gelinliğe bürünmüş nazlı kıza bakar,
Boğaz güneşin ışığıyla parlar, gelini karşılar,
Ve İstanbul o sabah anlar: geldi bahar.
Her bahar,
Deniz erguvan çiçeklerinden bir gelinlik diker
Kız Kulesi’ne.