Biçare, bir koltukta oturuyordum.
8 saat sürdü, tarihe yolculuğum.
İşte geldim sana, canım İstanbul’um.
Gözlerinde kayboldum,
Esenler otogarında…
Çehren boğazı bezemişti, çoktan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




istanbul ve sevgi güzel bileşim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta