seni andı ve derinden inledi konstantin son nefesinde,
sevgilisini kaybetmenin hüznüyle yanarak...
Teslim etmedeyken ruhunu,dudağından hece hece ismin dökülüyordu.
Can tenden ayrılıyordu,dil hala seni mırıldanıyordu,İstanbul,İstanbul...!
müjde verdi kainatın efendisi güzel insanlara senin adına.
fetih muştusunu kalplere nakşetti o veciz hadisiyle.
Sana şiirler okuyacağım, gitme
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim
Devamını Oku
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta