bi istanbul bilir..
istanbul kalabalık yalnızlığın başkenti..
böyle şeyler insanın başına ancak istanbulda gelir..
uzar gider..
neyi bilip neyi bilmediğinin farkına varamazsın..
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Üstüste insan türü/ Bu ne hayat götürü/ Yakınlıktan Ötürü/ Kaçıp gitmiş yakınlık (Necip Fâzıl) mısralarını hatırladım şiirinizi okurken. Şehirler büyüdükçe insanlar yalnızlaşıyor maalesef.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta