bi istanbul bilir..
istanbul kalabalık yalnızlığın başkenti..
böyle şeyler insanın başına ancak istanbulda gelir..
uzar gider..
neyi bilip neyi bilmediğinin farkına varamazsın..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Üstüste insan türü/ Bu ne hayat götürü/ Yakınlıktan Ötürü/ Kaçıp gitmiş yakınlık (Necip Fâzıl) mısralarını hatırladım şiirinizi okurken. Şehirler büyüdükçe insanlar yalnızlaşıyor maalesef.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta