Ne zaman gitsem bu şehre, buram buram tarih kokusu ararım,
Ne zaman düşsem içine denizinin, derinlerde kaybolan insanları ararım...
Ne zaman arasam kendimi bu şehirde,
Benliklerini arayan çocukları,
Kör gözleriyle koşuşturan, acımasız,duygu yoksunu, yetişkinleri görürüm...
Yazık derim,kendi kendime,yazık...
Aynaya bakarken, kendi resmimde,
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




gönülden sevgilerle kutlarım
ahhhh istanbul ahhhh...tebrikler kutluyorum...sevgiyle kalın lütfen...tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta