Bilemedi...
Işıl ışıl parlayan duru mavi gözlerinin
Bir gün solacağını,
Aydınlık ufkunun üzerine puslu perdenin çökeceğini
Ve duruluğunun yiteceğini,
Kimseler göremeyecekti artık
Gecenin karanlığında yakut ve zümrütlerinin kırpışmalarını.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




İstanbul'a yaptıklarımızı güzel bir anlatımla yüzümüze vurmuşsunuz.Tebrikler.
Güzel bir İstanbul şiiri okudum. Yüreğinize sağlık. Yarışmada başarılar. Sevgiyle kalın. Mustafa ATİŞ
istanbulu istanbul tarafından değerlendirmeniz iyi bir düşünce
ve içli, akıcı güzel bir şiir okudum
teşekkür
tebrik
ve başarılar aylin
Ahmet Zekai Yıldız
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta