Ah nerde o eski İstanbul?
Sokakları,evleri o meşhur konakları....
Konaklarda yaşayan
Genç de olsa yaşlı da olsa
Güzel musiki çalan eller.
Her akşam bir evde toplanıp
Anneler,ablalar,nineler döktürür
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




istanbul şiiri bir orhan veli bır azız nesın kadar duygusal
nir okadar özgun bır o kadar da neselı bunun için herkesın okuması gerekır dıye dusunuyorum
bu şiiri yazan semra arkadasımıza yurekten selam lar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta