ey istanbul
kör kervanların yitik beşiğinde
kınalı bir bebek gibi sokulsam pençelerine
yalnızlığımı
büyük bir aşkla parçalar mısın
aralıkken tüm kapıların ihanete ve ayrılığa
zamansız bir hırsız gibi girsem karasularına
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




evet...ben de!.....:))))))
kutluyorum.
bir dost!:)))))))
Şiirinizi ve sizi tebrik eder ...başarılar diler saygı ve hürmetlerimi sunarım...Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta