İstanbul Şiiri - Yavuz Turna

Ah İstanbul ah
Bu sen misin
Kutlu padişahının fethettiği kent
Surları sahabe istirahatgahı
Fethi müjdelenen kent sen misin?

Sen misin âlimlerini zalim yapan
Yoksa âlimlerin mi seni hain!
Kendine gel İstanbul
Sen Bizans mısın?

İstanbul !
Şaşırma İstanbul
Senin üstünde Eyyüp el Ensari
Senin üstünde Fatih Sultan Mehmet Han var
Surlarına tırmanmış Ulubatlı Hasanın var
Bardağını taşırma İstanbul
Senin onca şehidin var

Bak hele kendine
Fatih’inin İslambol dediği sen misin
Sen misin medeniyet güneşi
Medeniyetini mimi ni yutmuşsun sen İstanbul

İstanbul nice kanlar döküldü üstünde
Niceleri gömülüdür sinende
Ahir zamanda kim bilir nice kanlar dökülür yine
Öğretmediler mi sana Tevhidi
İstanbul bu ihanet neyin nesi?

Rezillik kopmuş kıyamet üzerinde
Caminden çok meyhanelerinle anılırsın son günlerinde
Cadde cadde, sokak sokak yakmak farzdı ya seni
Değilsin küffarın elinde
Şükret ki hayyalesselah inliyor çokça yerinde
Yoksa bu halin ile nasıl bakardın güneşe

İstanbul!
Ola ki susmasın topraklarında selah
Ola ki okunmasın felah
O vakit ya bir köprü bul kendine
Ya bir darağacı
Ya atacaksın kendini
Ya asacak
İntikamımdan kork İstanbul
İntikamımdan kork!