İstanbul'un boğazında rüzgar eser,
Minaresi yüksek, tarihle bezeli gecer.
Gök kubbeyi öper, güneş batarken,
Renk cümbüşüdür, her sokak köşesinde.
Galata'da çan sesi, tarihi anlatır,
Ayasofya'nın gölgesi, huzur saçar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta