Hisarları, sarayları, o muhteşem camileri,
hiç bir yerde bulunmayan o güzelim eserleri.
Kanunisi, Yavuzu ve büyük Fatihi,
bunlar bize Istanbulun tarihi.
Taşı, toprağı altın diyenlere inat,
taşı, toprağı tarih diyorum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta