Bir şehir düşünün ki yağmur yağıyor,
Toprak kokusu yok…
Yağmurun karışacağı toprak yok…
Ne ilk ne de son…
Bahar yok çiçek yok…
Ne büyük hüzünsün,
Sen, İstanbul…
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




duyarlı bir dokunuş. insan oğlu kendi eliyle kendine surları böyle örermiş. İstanbul u kendi elimizle yok ettik.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta