Vay şehr-i İstanbul, vay
Vay insan yiyen canavar vay
Bitirdikçe insanların yüreklerini
Yükseliyorsun göğe,
20 kat, 30 kat, 40 kat.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




O gün geldiğinde;
İnsanlar artık insanca yaşamak istediklerinde
Ve bunun için birleştiklerinde
Alacaklar senden,
Aldıklarını onlardan.
bitmeyen bir umuttur yarına bakışımızı...sevgi ve saygılar....
Çok çok güzel hemşehrim.Şair bazen hayellerini yazar.Benimkide öyle.Mesaj kabul etmediğiniz için buradan yazdım.Şiirinizi çok beğendim.YUVASIZ KUŞ
herşeye rağmen İstanbul güzel
rüya kenti seviyorum ve biliyorum ki herkesin İstanbul'u başka..
kutlarım sayın Sevgi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta