Vay şehr-i İstanbul, vay
Vay insan yiyen canavar vay
Bitirdikçe insanların yüreklerini
Yükseliyorsun göğe,
20 kat, 30 kat, 40 kat.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




O gün geldiğinde;
İnsanlar artık insanca yaşamak istediklerinde
Ve bunun için birleştiklerinde
Alacaklar senden,
Aldıklarını onlardan.
bitmeyen bir umuttur yarına bakışımızı...sevgi ve saygılar....
Çok çok güzel hemşehrim.Şair bazen hayellerini yazar.Benimkide öyle.Mesaj kabul etmediğiniz için buradan yazdım.Şiirinizi çok beğendim.YUVASIZ KUŞ
herşeye rağmen İstanbul güzel
rüya kenti seviyorum ve biliyorum ki herkesin İstanbul'u başka..
kutlarım sayın Sevgi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta