Eriyor caddelerin hoyrat adımlar altında.
Ne kadar da çoklar, taşın toprağın altın ya.
Hoş… Ne taşın kalmış hatıra ne de toprağın.
Gelin umarsız martılar bari siz ağlayın.
Tabi, işiniz gücünüz, varsa yoksa deniz.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta