Yıldızsız gökyüzüne benziyor soluklarım.
Sevgisizlik soğuk bir metal.
Gölgemi saklamak bile hayal.
Peşimde İstanbul deniz kadar çok.
Bir martı,
Buz kesiği dalgalarla savaşta.
Neleri düşünüyordum hınca hınç vapurun
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Çizgiyle uçuşun kuşlar geldiler
Yüreğime inecek kadar yakın geçtiler.
Neleri bilmiyorum senden yana
Ve senden yana hatıralarım İstanbul a karışır …
kaleminizi tebrik ediyorum ustadim..selamlarimla
ah bu istanbul
dün senin gözlerinin icinde dolasiyorken
diyordun ya hani bana sevdigini
oysa
ne cok sevenin var...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta