İstanbul, iki kıtanın kalbi…
Bir yanı tıkır tıkır atan,
diğer yanı tekler belki.
İstanbul, deli bir karmaşa…
Ağlayan, umutsuz yüzüne
bir gülücük ekler belki.
İstanbul, güzellik ve hüznün
kadeh tokuşturduğu..
Dua edip bekleyen birinin
ellerini ovuşturduğu…
İstanbul, birinin aşkıdır
ama hep platonik…
Kendini bulduğun yerdir,
bilirsen;
herkesin kendini soruşturduğu.
Kayıt Tarihi : 30.8.2025 23:49:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!