Issız sokaklarda geceye benziyordu yorgun, durgun hava...
Issız sokaklarda çeşme ağlarken sessiz, susuz...
Kaldırım taşlarıda düşünüyordu yorgun ve uykusuz...
Issız sokaklarda suskunluk cazgırları gözlerini açmış, dişlerini kıcırdatarak elem, keder saçıyordu dört bir yana...
Issız sokaklarda yorgun topraklar 'gel gel' diye yalvarırken,
ağaçlarda derin uykusunda hayâl-meyâl sallanıyordu...
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta