Mehtap seni sandım
İçimde kanayan yaraya su serptim
Ağladım çeşmeleri doldurdum
Sıcacık sevgi yumağı oluştu içimde
Vurdum kadehin tepesine gece gündüz yandım
Kadehe sığındım
Gözyaşlarının arkasına saklandım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta