Issız Gece Şiiri - Yücel Özkü

ISSIZ GECE
Yağmur bu gece ince ince değil,
Sanki içimde kopan bir denizin yankısı.
Damlalar düşmüyor yalnızca toprağa,
Kalbimin tenha kıyılarına da vuruyor sesi.

Cam kenarında durdum uzun uzun,
Buğulu şehirle göz göze.
Adını yazmadım bu kez,
Çünkü her yer zaten senle.

Sokaklar ıssız bir şiir gibi,
Kaldırımlar adımlarımı tanımıyor.
Bir tek gökyüzü biliyor hâlimi,
O da sen diye ağlıyor.

Gece çökerken omuzlarıma,
Sessizlik ağır bir palto gibi.
Yağmur dursa da ne çıkar,
İçimdeki mevsim hep senli.

Bil ki sevgilim,
Şehir sabaha kadar kurusa bile,
Benim içimde dinmez bu sağanak;
Hasret, en uzun yağmurdur
Ve adı sensin.

Yücel ÖZKÜ
20 Şubat 2026/21:28