A
Ürperen gözleriyle bakarken loş yalnızın
Gönüldeki yangınlar çıkıverir ansızın
Bunca âlem içinde sen sanki hiç kimsesin
Uzaklara haykırma duyulmaz belki sesin
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta