O da biliyor.
Kaldırımlar hiç bu kadar ıssız olmamıştı.
Öylesine,aniden yok oluvermişti körebe oynayan çocuklar.
Kor ateşte kestane pişiren yün şapkalı amcaların,
Bir de alıç satıcılarının sessizliği hakimdi
Söz derdik biz alıca...
Çocukluğumuzda görmediğimiz kadar iriydi her biri yok olmadan önce.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta