Dipsiz ' im.
Sahte gölgeler kadar, renksiz.
Hiç umursamadığın cümlelerim kadar, sessiz.
Seni görecek olmanın verdiği keder yok mu, çaresiz.
Sessizliğin, İsrafil ' e " sur a gerek yok " der gibi..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta