Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şiirin yüreğinde şairin göznuru yatar.şiirin aslı şairin emeğidir.Şiirin ruhu şairin şiiri yazarken hissettiğidir.Bunları toplamı bence şiirdir.Bu güzellikleri şiirinizde görmek sevindirici.saygı ve muhabbetlerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta