İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

USTA 39
Otur da anlatayım olanları bire bir,
Sokakta birileri şerri anıyor usta.
İnsanlığı bitirdi enaniyetle kibir,
Parmağını uzatıp leşe banıyor usta.

USTA 40
Kimliğimi keybettik, benliğimi yitirdik,
İnsanlar insanlığı arar oldular usta,
Dostluğu men eyleyip, muhabbeti bitirdik,
Benciller kılı kırka yarar oldular usta.

USTA 41
Karanlık bir odada gizli ilim okutup,
Hafızamı zorlayıp iyce yordular usta,
Bir heyetin önünde sınava tabi tutup.
Binbir türlü lisanla sual sordular usta,

USTA 42
Sen sorma ben söyleyim çektiğim ıstırabı,
Bizi yoktan yaratan mevla biliyor usta.
Nasırlı ayaklarım titretirken turabı,
Yüreğim kan ağlıyor, hüzün gülüyor usta.

USTA 4
Sakın ola bende, aklın kalmasın,
Dua eyle gülen yüzüm solmasın,
Müsterih ol,zerre şüphen olmasın,
Senin öğüdünü tutarım Usta,

USTA 43
Küçük yaşta vardım gurbet iline,
Sorma benim meziyetim çok usta,
Tek tek bastım kapıların ziline,
Çıkan attı üzerime ok usta.

USTA 44
Her kerli ferliyi adam belleme,
Ruhundaki çirkefliği gör usta,
Lokman hekim olsan dahi elleme,
Onarılmaz; vicdanları kör usta.

USTA 45
Kimse kimin nerde nasıl
Çöktüğünü bilmez usta.
Ak saçını fasıl fasıl,
Döktüğünü bilmez usta.

USTA 46
Sahın ola meni gınamayasın,
Gece sabaha dek gezirem usta.
Zorlayıp sabrımi sınamayasın,
Nasi gızdığıni sezirem usta.

USTA 47
Çoh yiyirsen deyu gınama sahın,
Dörd egmeg yiyirem doymirem usta.
Sofraya oturir öğleye yahın,
Yediğim guziyi saymirem Usta.