İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

ELLERİN
Uzlaşmaya varıp silah yer'ine,
Hayranıyım kalem tutan el'lerin.
Muhabbet besleyip gönül er'ine,
Kurbanıyım şerbet sunan el'lerin.

ELLERİN İLE
Garibanı incitir sin ne diye,
Uzayıp kısalan kolların ile.
Sırtı kalın lara yollar hediye,
Gönlünü alırsın pulların ile.

ELMA YANAKLI YARİM

Kerpiçten duvar ördüm,
Örerken yari gördüm,
Vuruldum endamınıda,
Sevdamı ona verdim.

EL OLDU AĞAM

Bu nasıl kaide, bu nasıl kural,
Denge alt üst oldu,bozuldu moral,
Ne mineral kaldı, ne de natural
Teraziyi tutan fil oldu ağam.

ELVEDA MESLEĞE DOSTLAR ELVEDA

Bin dokuz yüz doksan dokuza dokuz,
Göreve başladım, ortalıkta buz,
Dürüstlükte attı daima nabız,
Elvada mesleğe dostlar elveda,

ELVADA RAMAZAN DİYEMİYORUM

Mübarek ramazan sona eriyor,
Ayrılışı bana hüzün veriyor,
Üçyüz otuzbeş gün boy gösteriyor,

EMANET
Gururlanıp böbürlenme boş yere
Astarın emanet yüz'ün emanet.
Seni üzerinde taşır yerküre,
Kulağın emanet gözün emanet.

EMİCE
Araya araya ülkemi buldu,
Bizler üvey olduk onlar öz oldu,
Kaçakla köçekle binalar doldu,
Çatı başımıza çöktü emice.

EMİCE 2

Kınamayın kimseyi bir kez alıştı millet,
İş menfeaat oldu mu bozulur muadelet,
Ucunu gösterdi mi para denilen illet,
Vallahi olmazları olduruyor emice.

EMİCE 3
Yaratan beni sınadı,
Ehli cahiller kınadı,
Açıldı yaram kanadı,
Saran olmadı emice.