İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

CİRİT ATIYOR
Ne deyim bilmem ki kime nedeyim,
Kime başvurayım nerye gideyim,
Çaresizim, bana yardım eyleyin,
Arsızlar meydanda cirit atıyor.

ÇIYAN GELDİ
Bu nasıl iş, nasıl töre,
Geleneği batsın yere,
Bit devrildi, öldü pire,
Sülük gibi doyan geldi.

CIZGARA SÖYLE
Garip bülbül meramımı,
Varıp işgüzara söyle,
Elem acı dramımı,
Varıp intizara söyle.

ÇOBAN ALİ
Senki bahtı karalısın,
Yüreğinden yaralısın,
Şehir değil mezralısın
Bilmeye gör çoban Ali,

ÇOBAN ÇEŞMESİ
Oturup derdini dinleye bilsen,
Leylayı anlatır çoban çeşmesi.
Sabrı metanetle hasbihal etsen,
Mecnun'u ağlatır, çoban çeşmesi.

ÇOBAN ÇEŞMESİ 2
İlhamını almış gönül erinden,
Fer verir, sır vermez çoban çeşmesi.
Çağlaya çağlaya akar derinden,
Ser verir, sır vermez çoban çeşmesi.

ÇOBAN ÇEŞMESİ 3
Sırtını yaslamış söğüt dalına,
Düz ovaya bakar çoban çeşmesi,
Hayat vermek üzre ak hardalına,
Gürül gürül akar çoban çeşmesi.

ÇOBAN MURTAZA
Hele söylesene sen neler ettin,
Issız dağ başında çoban Murtaza.
Kimlere takıldın nereye gittin,
Meraklanıp durdu baban Murtaza.

ÇOCUĞUM

Ne emmin var ne dayın,
İnsanlar oldu hayın,
Çakallar kaptı payın,
Bilmezmisin çocuğum.

ÇOCUK 2
Neden öyle mahzun mahzun bakarsın,
Yoksa öksüz, yetim misin sen çocuk.
Bedenini gözyaşıyla yıkarsın,
Evsiz misin, barksız mısın sen çocuk.