İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

GÖNÜL 11
Ne olursun beni ben de,
Bırak yalnız kalsın gönül.
Aşk acısı bu bedende.
Köklerini salsın gönül.

GÖNÜL

Neden böyle fellik fellik gezersin,
Gezersinde, yüreğimi ezersin,
Umutsuzluk deryasında yüzersin,
Derdin kalıbına sığmıyor gönül.

GÖNÜL 2
Gün gelir dünyanın saltanatından
Elin ayağını çekersin gönül.
Bir yudum alarak aşk şarabından
Gözünden yaşları dökersin gönül.

GÖNÜL 3

Bir gün benim gibi hayale dalıp,
Yüksek cebellerden uçarsın gönül.
Hicran sarayının bab'ını çalıp,
Derdini aleme saçarsın gönül.

GÖNÜL 4
Merak etme sende aşkın narına,
Düşer alev alev yanarsın gönül,
Katlanır bülbül'ün ahuzarına,
Yad ederek gül'ü anarsın gönül.

GÖNÜL 5
Şafağın ardından, gün batımında,
Fellik fellik neyi ararsın gönül,
Sevda sahilinde, aşk rıhtımında,
Neden kılı kırka yararsın gönül.

GÖNÜL 6

Aşıkkarıların duvarından atlayıp
Zannetme ki stres atarsın gönül,
Aşkın acısını üç'e katlayıp,
Kamburu kambura katarsın gönül.

GÖNÜL 7
Devran döner, bir el tutar elinden,
Sevda hasıl olur özüne gönül.
Nağmeler dökülür yarin dilinden,
Bal şeker katarsın sözüne gönül.

GÖNÜL 8

Sır küpünü kırda çıksın ortaya,
Ne türlü derdin var görelim gönül.
Gerekirse varıp bir kurultaya,
Analiz raporu verelim gönül.

GÖNÜL 9
Her gün çifte kumruları izleyip,
Ne diye kendini üzersin gönül,
Bir gün sende bayırları düzleyip,
Varıp aşk nehrinde yüzersin gönül.