Üzme insanları, kırma kalpleri
Ele birşey geçmez demedi deme
Girip günahına yakma canları
Ele birşey geçmez demedi deme.
Viran oldu hane barklar
Kırıldı dallar budaklar
Veda etti nice canlar
Şu depremler olduğunda.
***
Ana kuzudan ayrıldı
Deli Gönül her çiçekten bal umma
Ağu olur, zehir olur ser alır
Dost bilipte her insana bel verme
Sırtın dönen koskoca bir şer olur.
Testisin doldurmuş yol alır gider
Ardında belikler topuğun döver
Her halin yoluna ölmeyi değer
Söyle sever misin de beni dilber.
Senki gönül kapım çalan insansın
Çaldığın kapıdan gir de göreyim
Beni öyle zelil, perişan etme
Bir ümit ışığı ver de göreyim.
Su serp şu gönlüme alev ayyukta
Gel de dinsin acım ne olur zalim
Dertler bir, bir yerin almış ufukta
Gel de dinsin acım ne olur zalim.
Bırak acılarla depreşim ben
Acıma ne olur dokunma bana
Söylenip kendimle dertleşeyim ben
Acıma ne olur dokunma bana.
***
Bir kapı var sakın onu kapatma
Kapanırsa açılması imkansız
Hakkı zikretmeyi sakın unutma
Unutursan telafisi imkansız.
Çift kişilik yoktur benim özümde
Hem nala, hem mıha vuramam dostum
Her ortama uymam, her şarta gelmem
Hem küfür hem hakta duramam dostum.
Hep bana rabbena diyor daima
Doymuyor deyyusun gözü bir türlü
He yerde ben olam diye yırtılır
Doymuyor deyyusun gözü bir türlü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!