İsmet Develioğlu Şiirleri - Şair İsmet D ...

İsmet Develioğlu



Bir mil icat edip tam sana göre
Beni görmeyen o gözü oyarım
Yere çalmak yetmez köşger misali
Tenime değmeyen gönü soyarım.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu



Aya baktım, yıldızlara, güneşe
Rastlamadım sana benzer bir eşe
Bu yüzden mi yandırdın sen ateşe
Çakır gözlerine kurban olduğum.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu



Yıllar geçti unutmuyor bir türlü
Nesilden nesile geliyor leylek
Herkes heveslenip seviyor onu
Her sene yerini buluyor leylek.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu



Yıldızlara bıraktım senle olan sevdamı
Gün olur, zaman olur aydınlatır dünyamı
Ne de çabuk unuttu deyip aldanma sakın
Ahrette dahi olsa görürüm bu dâvamı.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu



Sızladı yüreğim bir yerlerinden
Yine yokluğunda yanıyorum bak
Her kuytuda hatıralar var inan
Yine yokluğunda yanıyorum bak.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu

Zaman zaman şair dostlarımın sipariş üzere şiir yazdıklarına şahit olmuştum.Bu ya sevenin sevgilisi hakkında, ya bir konulu yarışma hakkında, ya da bizatihi kendisi hakkında olabiliyordu.
Bize de böyle istekler geliyor.
Fazla abartıya kaçmayı sevmedigim için bir iki dörtlük yazarak gönülleri hoş etmeye çalışıyorduk. Bu şiirim kendisini dinlediğim, anlamaya çalıştığım bir hanım efendiye çözebildiğim kadarıyla ruhunun güzelliği gereği gerçek ismiyle değil de( Melek ) diye hitap ederek yazdığım şiir.


Her zaman duamda olacaksın sen

Devamını Oku
İsmet Develioğlu



Süslü, püslü laflar isteme benden
Gadanı alırım, gurban olurum
İyi bak kendine hasta olma sen
Üstüne saf yünden yorgan olurum.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu



Bir gülün siması kaldı aklımda
Her desen var imiş, her renk var imiş
Kelebek misali döndüm, turladım
Her desen var imiş, her renk var imiş.

Devamını Oku
İsmet Develioğlu

Huzur mu? Uzakta, tatile gitmiş
Kan,barut kokusu hakim her yerde
İnsanlık temelden, kökünden bitmiş
Elem ve göz yaşı hakim her yerde.
***
Üç kuruşu olan satıyor caka

Devamını Oku
İsmet Develioğlu

Maden İşçisiydi Onlar

Kimi baba, kimi ağabey, kimi kardeş
Ekmekleri onu çekiyordu toprağın altına
Kazıyorlardı alın terleriyle yumuşattıkları madeni
Avuçlarıyla dolduruyorlardı arabalara.

Devamını Oku