Kul kaderin çeker neylessin Felek
Kahır etme ona sen kendine bak
Helalinden kazan ederek emek
Kahır etme Ona sen kendine bak.
Ufacık bir rüzgarda düşen yaprak misali
Hayatımdan çıkması o kadar basit miş ha
Coşkun sel üstündeki acizane çöp gibi
Akıntıyla süprülüp gitmesi basitmiş ha.
Kırılmış kalbimin içinde bir fanus varmış meğer
Senin sevgini taşıyan, senin sevdanı taze tutan
Öyle bir fanus ki kırılmak bilmeyen
Öyle bir fanus ki etkilenmeyen
Kırmıtlıya sevdalıyız dedik ya
Aşını yedik, ekmeğin yedik
Mini minnacık çocuklardık bir zamanlar bağrında
Kıvrım kıvrım yollarından geçilir
Pınarlardan soğuk sular içilir
Meyve, sebzesinden reyha saçılır.
Karayiğit ne güzel bir köysün sen.
***
İnsanları hatır, gönül biliyor
Karmaşa Sevda
Sevdana kapılmışım
Rüzgara kapılmış bir yaprak misali
Savuruyorsun beni
Gittiğin her köşeye
Karmaşık duygular içindeyim ben
Bir gelip bir gider oluyor aklım
Çıkmaz bir sokakta ararken sonu
Bir gelip bir gider oluyor aklım.
Sırtını okşarsın savurur çifte
Katıra bak katıra sen arkadaş
Ne besteye uyar ne olur güfte
Katıra bak katıra sen arkadaş.
Ne inatmışın sen böyle
Hep üzüyorsun bizleri
Tam köprüye çıkar iken
Tutmaz olur şu dizlerin.
***
Sonra geri geri gelir
Kaygısız değilim vatan'dan yana
Dört bir yan düşmanla sarılır iken
Hep diken üstünde duruyorum ben
Her yer şer odakla örülür iken.
***
Kimi güler,oynar,eğlenir ,coşar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!