Kozanın dağları tarumar oldu
Yemyeşil örtüsü ne hale geldi
Ulan yakan yavşak gönlün mü güldü
Bir resim yolladı bir name yazdı
Beni benden aldı Kozanlı gelin
İsmini adeta göğsüme kazdı
Yüreğimi çaldı Kozanlı gelin.
Kulları Üzme
Senle gider sanma mal, mülk, saltanat
Varlık için üzme kulları evlat
Çokça naz ederse şayet sevenin
Yarlik için üzme kulları evlat.
Her haliyle güzel köyüm
Seni her an seveceğim
Yapsalarda sana zulüm
Seni her an seveceğim.
***
Yerler derinden sallandı
Kırmıtlıya sevdalıyız dedik ya
Aşını yedik, ekmeğin yedik
Mini minnacık çocuklardık bir zamanlar bağrında
Küşküler sapladık, kiriştekler dönderdik
En uçuk oyunları oynardık bir cümbüş misali
Uçurtmalarla mektupçuklar yollardık göklere
Gel sokul koynuma usul usul sen
Güneş küssün, Ay kıskansın sevdiğim
Hayat versin yanağıma tek busen
Güneş küssün, Ay kıskansın sevdiğim.
***
Parlasın gözünde sevdanın feri
Yorulup takatsiz çökünce yere
Bakarsın yüzümden akan o tere
Irbığı tutup ta suyu ellere
Dökseydin kıyamet kopardı sanki.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!