İsmet Develioğlu Şiirleri - Şair İsmet D ...

Baharı beklerim bin bir ümitle
Sensizlik ıstırap, büyük bir çile
Yokluğunda boyun bükerim güle
Seviyorum seni ey kır çiçeği.
*
İncitmesin seni toynaklar, nallar

Yıkılıyor zor güç kurulan yuva
Oğla söz geçmez, güç yetmez kıza
Tükürür olduk hep bakacak yüze
Hatırın, gönülün hükmü kalmadı.
*
Nasihat edecek büyükler göçtü

Ocaklıklarda yanan ateşler
Ateş karıştırılan maşalar, köz kağılar
Nerede koyu sohbetlerle içilen
İsli, paslı cezvelerde yapılan kahveler
Kırk yıl hatırı sayılır cinsten
Bastıklar, belbenler, tarhanalar

Uzak dur sen benden yaklaşma sakın
Bana Resul yeter, Allah’ım yeter
Bin bir hile ile çelme gönlümü
Bana Resul yeter, Allah’ım yeter.
**
Lanetlisin Rabbim men etmiş seni

Dağların ortasında kalmışam, ormanların içinde
Bir gördüğüm gök yüzünde uçakların izleri
Bir de devlet görse derim, duyabilse bizleri
Yolların çamurunu, yolların çukurunu
Arabaların ipteki cambaz misali gidişini bir görebilse
***

Ne Dersiniz
Elime alınca kalemi şöyle,
Karalayıp, bir şey çizmeyelim mi?
Eğri-büğrü giden çarpık gidişe,
Dur diyerek acep yazmayalım mı?
Xx

Mızrak oldu bakışların sanki benim gözümde
Bom boş, anlamsız kalır,tesiri yok özümde
hayatın birikimi kırışıklar yüzümde
Yeni yeni hatları oluşturdu ne deyim.
***
Sarmak arzularıyla sana açılan kolum

Kanunu tanımaz, yasaya uymaz
Anayı, babayı, atayı saymaz
İhtirası bitmez, gözü hiç doymaz
Söyle insanlığın neresindesin?
*
Kapalı alanda içer sigara

Karlar mı eridi, bahar mı geldi
Çiçekler mi açtı. Ne oldu böyle
Bir neşe, bir ahenk aldı dört yanı
Düzen mi değişti. Ne oldu böyle.
***
Baktım ki yüzlerde tebessüm arttı

Atlı arabayla gezerdik köy köy
Çerçilik yapardık Çukurovada
Bağırırdık erik, elma var diye
Ne güzeldi o günleri özledim.
*
Üzüm sandıkları olurdu beşik