İki arkadaş oturmuş bir kaldırıma
Şiir ısmarlıyor birbirine
Bu zamanın hatta hayatında ötesinde bir bağ
Geçen ömürleri koymuşlar yanlarına
Boynu bükük zayıf sarı ışıklı sokak lambasının altında
Ismarlıyorlar şiirlerini sonsuz karanlığa
İkiside biliyor yorucu günün en güzel arazisi kalemlerinin ucunda.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta