"Böyle giderse hiç kimsen olmayacak
Yapayalnız kalacaksın şu hayatta" derdi babam,
Doğruymuş;
Giderek yalnız kaldım,
Yalnızlaştım giderek.
Demek ki babam
Dedikleri doğrudur
Çınar ağacı gibidir Babalar,
Çoğunun meyvesi olmasa da
Gölgesinde güvenle oturulur.
Babasız bir hayat;
Sen gülerken
Yanındakiler de güler,
Çünkü gülmek meşakkatli değildir.
Ama sen ağlarken
Yanında kimse olmaz,
Yalnız ağlarsın.
akşamüstü çaylarımızı yudumlarken
yarı mor
yarı ten rengi
gerçekliğimizle
masmavi ve yemyeşil
gelecek düşleri
Çok yandım ben sana çocuk
Hem de çok
Ölümüne yandım,
Öldürülüşüne yandım,
Bir de öldürülüş biçimine yandım.
Alıp başımı gitsem
Uçsuz bucaksız tepeleri aşıp
Dağlara çıksam,
Bir daha dönmesem.
Gelir misin? Desem
Acı;
Bir araz bırakmıyorsa bedeninde/ruhunda,
Korkma,
Kekremsi bir hüzündür yaşadığın,
Veya kapanacak bir yaranın dinmeyecek sandığın sızısı
Ne çok kanattık yaralarımızı,
Durmadan didikleyip durduk kabuk bağlamasın diye,
Ne çok uğraştık yeni yaralar açmak için birbirimize.
Bu yüzdendir şimdi yılkı atları gibi,
Yeniden yaşamaya durma çabamız.
Koşarak yarışmayı kazanamazsın belki ama,
Damarlarından ruhuna kadar uzanır
Yaşama ve kendine saygın.
Koşmak; birisinin önünde olmak değildir zaten
Varoluşun kendine ispatıdır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!