Senin gövdene çatır çatır su yürürken her yeni baharda
Benim gövdem her bahar biraz daha kurumakta
Onun içindir ki, sen söğüt ağacı
Daha güçlüsün benden
Ben daha muktedir zannederken kendimi...
Sabah dışarıya çıktım bugün
Mevsim çıldırmış gibi kaçarcasına sonbahar
Tut tutabilirsen
Mevsim sonbahar gibi sonbahar
Belki inanmayacaksınız ama
senden ayrılmanın
tek güzelliği,
biraz sonra
seni tekrar görebilecek olmam gerçeği...
sen
yaşama umudum
morarmış heveslerimi
pembeleştiren güzelliğim
gelir misin beni götürmeye?
kaç böcek türü bilirsiniz
yalnız
ya da kaç tür kuş tanırsınız
yalnız yaşayan
en güçlüsünden
Bulutlara dalmışım
Toprağa çömelip
Acılara durmuşum
Ve
Kokuşmamış insan sevdalarına
Ve
En kötü günlerimde yanımdaydın
Sen,
Artık ölsem de gam yemem...
Dünya döndükçe
Ben yaşadıkça
Para
Mal, mülk
Şan, şöhret, paye...
Bunlar için insanlar kudurur
Oysa yaşamak dediğin
Bir kuşluk vakti sela ile
yaşam
durakta beklediğin bir şehir içi otobüsü
değildir
yaşam
otobüsü beklediğin
Yeri durmadan değiştirilen eşya gibiyim
Gittikçe değersizleşiyorum sanki,
Korkarım bir gün
Hiç bir yer uygun görülmeyecek bana.
Oysa hep aynı yerde kalmalıydım ben




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!