İsmail Recep Nur Şiirleri - Şair İsmail ...

Kaldık mazilerde, büyüse de yorgun bedenimiz,
Ana olup baba olup , sevgilerle bölünse kalbimiz,
Ruhumuzda bir yer var , hissetmeyen sıcağı soğuğu,
Birden bire fırlayan , büyütemediğimiz o çocuğu..

Ne zaman bir kar yağsa , fırlamak isterim kapıya,

Hanginiz daha güzel , o tos pembe çiçekler mi ?
Yoksa o gül yüzün mü , Beni sana meftun eden….
Seni öyle sevmişim ki , gönlüme nakış çehren,
O gözlerin değimli , Bu sevdaya mahkum eden.

Seni ne çok sevmişim ,yüreğimdeki tatlı peri ,

Seni sadece çok sevdim, tüm sevenlerinden çok ,
Ömrüm bu sevgiyle geçti, dudağını bükme Vildan,
Sadece bil istedim , sevenin var en derinde,
Pârê pârêymiş yüreğin , el yerine koma Vildan …

Ruhum ruhunla sırdaş, gönlüm gönlüne arkadaş,

İçime kar yağıyor , nerede benim dediklerim,
Gündüzüm de üşüyorum , uzağımda sevdiklerim..
Her kes kendi dünyasında , Canımdan can verdiklerim
Sanırım bedel oldu , sevdiklerime ettiklerim.

Isıtmıyor Hiçbir şey içimi , vaatler sevgiler bile,

Duydum köşe başlarında , aşk dilenir olmuşsun,
Saklayıp da simanı , bir peçenin ardına,
İstemezsin tanımasın , seni Allah’ ın kulu,
Unutup o maziyi , yırtıp mektubu zarfı ve pulu..

Sen ki gönlümün perisi, yıllar yılı aldığım nefes,

Bakıyordum zaman zaman , gelip geçerken pencerene,
Kapatmışsın sıkı sıkıya , Esirgeyip gül cemalini….
Seni çok sevdim insafsız , Sevenlerinin tümünden çok ,
Katleyledin gönül kuşumu , Küstüm sana ben….

Can suyu oluyordu , kuruyan ömrüme hayalin ,

ÖMRÜMÜN SON YAZINDASIN
Bakıyorum ufuklara niçin böyle uzaktasın
Bilmezmisin farklısın,canımda kanımdasın
Uzaklaşma benden öyle,niye esen rüzgardasın
Kaçarsın uzaklara,buluttaki yağmurdasın
......

ÖMÜR DEFTERİ
Düşündümde maziyi anımsadım o günleri,
Karıştırdım da bir bir,hala canlı ömür defteri,
Sararmış solmuş yaprakları,tozlu topraklı belki,
Yaşanmış ömür gibi,buruşmuş mazi defteri.
......

Çiçeklerden taç yapmış saçlarının üstüne,
Alıp bir yerlere götüren o kahve rengi gözler,
Tekrar görmek ne güzel,yıllar sonrasında bile,
Yüreğimi benden alıp,tutsak eden o gözler

Kulağımda çınlayan yıllar öncesi sesi,

Tat aldığım her nimet nimet değil eza olmuş,
Yalnız Kaldığım haneler evim idi hücrem olmuş,
Bayram gelmiş seyran geçmiş,manasız bomboş olmuş
Gelip geçmiş ahh ile ömür,yol yarı; Saçlar ap ak olmuş.

O ki garip gönüle avu merhem diye umut olmuş,