Ne çileler çektim sesimi çıkarmadım
Sevdamın uğruna Kendimi paraladım
Boşunamı sevdim boşunamı yandım
Yerle bir oldum da yarla bir olamadım
Kırıldım döküldüm isyana uzandım
Yoruldum koşmaktan peşine günün
Hayatın hızına yetişemedim
Ekmeğimi aşımı soframda suyu
Aldılar elimden geçinemedim
Hangi dostu sarsam tutmadı elim
Değerin kalmadı bu yaptığınla
Oysaki uğruna canımı verdim
Sebepsiz ayrıldın değdimi buna
Yüreğim harabe yıkıldı evim
Bağrıma basmıştım nasılda gittin
Umrum olmayacak bu son gidişin
Sormam neredesin el sorsun seni
Uçtun avucumdan bir kuş misali
Kaydın hayatımdan bir yıldız gibi
Yordun beni yordun derdin ne senin
Gidişin koparır kızıl kıyamet
Feryadım figanım sitem sanadır
Vedanda bir hançer kesip kanatır
Yokluğun beynimde ağır yaradır
Hasretin sabrımı zora sokuyor
Günlerim sayılı nefesim yarım
Gidişin kalbimde çözülmez düğüm
Sensizlik kör kuyu içinde kaldım
Yaşıyorum sanma yokluğun ölüm
Hasretlik bağrıma ateşten zulüm
Aklıma yatmadı bu son gidişin
Yolunu gözledim vefasız senin
Arayıp sormadın nicedir halim
Yokluğun içimde yaradır benim
Bana demiş olmaz ondan
Sanki kendi acem hatın
Ayan oldum sana çoktan
Ben aslında yoldan çıktım
Merdivandan düştüm yana
Başım yarla düştü dara
Aşk ateşim yanar durur
Dostlar benden ayrılırsa
Düşman bana yoldaş olur
Giden yârim gelsin nolur
Nice şehitler verdi bu dava
Ruhi Mustafa Dillere destan
Kimseye boyun eğmedi asla
Yolum bellidir menzilim turan
Bir sevdadır bu ezelden gelen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!