İsmail Malatya Şiirleri - Şair İsmail Ma ...

İnsanlık yolunda yürüyorken ben
Taktılar çelmeyi, düştüm, ağladım
Yılmadım zulümden, çıkmadım yolumdan
Toparlandım, kalktım, koştum ağladım.

Şiir yazdım, yazma deyip yaktılar

Ne zaman ki bir tanem
Sensiz kaldım ağladım
Boynuma sarıldığın
Resmi aldım ağladım
Hep bizim şarkımızı
Çaldım çaldım ağladım

Yıllar sonra yolum düştü sılaya
Önce bir fotoğraf çektim ağladım
Viran olmuş güzel güzel konaklar
Baktıkça içimi çektim ağladım.

Özlem biter, insan başka ne diler?

Nedir bu ağlamaklı hal, dediler
Eline sazı artık al, dediler
Şimdi kafana göre çal, dediler
Bizim şarkımızı çaldım ağladım.

İsmail MALATYA’m vurdum teline

Kesinlikle vardır insani yanı
Ağlamak sakinleştirir insanı
Göz yaşları hislerin ifadesi
Yüreğin yanaktan süzülen sesi
Ağlamak Allah'tan kula hediye.
Kim demiş erkekler ağlamaz diye?

Doğunca başladım hayatla harbe
Hep yenilen oldum, ne şansım var be
En sevdiklerimden yedikçe darbe
Ağlamak geliyor içimden böyle.

Bir çöl düşün yarılmış toprakları

Disiplinli, düzenli
Derslerine özenli
Karizmatik, gizemli
Sen akıllı çocuksun.

Paçalarından akar

Gitmek değil çözüm
Bekle iki gözüm
Bağcıyı döversen
Yiyemezsin üzüm.

Ufak yanlışlarımı
Bağışla yahut görme
Hatasız kul mu olur?
Aşkıma zarar verme.

Akıllı ol sevgilim

Akıl verme, para lazım üstadım
Bugüne dek yol gösteren çok oldu
İyi günde Ağa-Paşa'ydı adım
Düştüğümde sevdiklerim yok oldu.

Böyle iyi, boş ver beni, alıştım