Bazen bir şiir okursun
Özlem kokan
Her dizesi yüreğini dağlar
Ağlarsın
Yazan, vesile olan aklına bile gelmez
Sahiplenirsin o şiiri
Yanımda taşıyorum hasretini
Bak tam şuramda
El değmesin
Kem gözlerden esirgiyorum
İfşa etmiyorum
Nazar değmesin diye
Bu çileler az bana
Hak bana bunca zulüm
Bilemedim kıymetini
Bilemedim mor sümbülüm.
Bilemedim sevdiğini
Dün gece neler oldu
Bir bilsen
Bir ben vardım bir de sen
Bir aşk şiirinin dizelerinde
Gönül gönüleydik
Hem de el ele
Bu aralar sana çok ihtiyacım var
Kurumuş toprakların yağmura olduğu gibi
Sarılsam sıkı sıkı, dertleşsek diyorum
Çaresizliğime çare
Sevgisizliğime aşk ol diyorum
Dudağına küçücük bir öpücükle
Ah be gülüm
Ben bu şehirde
Sen varsan nefes alıyorum
Başımı koymak için dizlerine
Sevgiyle saran sözlerine
Yaşamak için gözlerine
Hoş geldin ama dinle
Anlaşalım seninle
İyi geçin benimle
İki bin yirmi altı.
Bol bol yağsın yağmur kar
Sarılırdık sıkı sıkı karşılıklı koşardık
Duygular boğardı bizi coşardık da coşardık
Neydik bir zamanlar be her günü aşkla yaşardık
Sevgilinin güzel gözlerine şiir yazardık
Gülümseyerek sarıldığımız hayallerimiz vardı
Ya şimdi iki gözüm ya şimdi
Kış sardı ruhumu, cümle alem yaz
Kalbim sokaklarda, havaysa ayaz
Benim ömrüm hep böyle siyah beyaz
Hayat tualime renk katar mısın?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!