Şu ömür denen yelpazeden
Saydım kırk yedi sene geçti,
Mutlu olup, bir türlü gülmeden
Başımdan bin türlü çile geçti.
Gerçekleşmedi hiçbir dileğim
Sen çocukken ne hayaller kurardın
Eşi dostu ihmal etmez aradın
Ne oldu ki böyle soldun sarardın?
Yıllar senden çok şey almış götürmüş.
Anladım ters gitmiş bütün işlerin
Değişen bir şey yok benden yana
Yine aşığım
Yine vurgunum sana
Duygular aynı ayar
Ben seni aynı coşkuyla severim
Gül gibi
Yine olmuş bak sabah
Yediyi on geçiyor
Yolcular güvertede
Oturmuş çay içiyor
Martılar simit kapıp
Süzülerek uçuyor
Yine sabah oluyor
Yanağında tebessüm
Gözlerin gülümserken
Her gün kinden daha güzel
Dalga dalga saçların
Kendimi buluyorum
İlk aşkım diyerek sevdim de seni
Yar kavuşmak mümkün değilmiş meğer
Özlemin yıpratıp yıksa da beni
Uğrunda kül olup yanmaya değer.
Belli oldu bugün kardeş
Yirmi sekiz bin yetmiş beş
Gayet güzel keş para keş
Yirmi sekiz bin çok iyi.
Şu asgari ücret bizi
Yokluğun yarım kalmış cümleler gibiydi
Serin bir deniz sonrası Bozcaada'dan dönüş gibiydi
Okuduğum özlem şiirleriydi kimi zaman
Bazen dudaklarımdan dökülen Sivas Türküleriydi
Yorucu gün sonunda batan güneş
Alaca karanlıkta sokak kedisinin yalnızlığı
Anlamı yok gündüzün
Yokluğunla geceler hüzün
Ve sensizliğe bir kurşun
Tutkunu olduğum gözlerine bir şiir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!