İsmâil'e Ver Meydanı (a.s)

Âdem Havva Cennetteyken (a.s)
Mukaddesat ar meydanı
İblis, yalan yanlış derken
Yeryüzüne sür meydanı

Habil Kâbil İlk doğanlar
Bir kızla ikizdi onlar
Şeriatten şer ne anlar
Görmeyene kör meydanı

Âdem Beytullahda idi (a.s)
Kâbil emri Hakkı yedi
İkizim benimdir dedi
Hakla bâtıl yâr meydanı

Nil nehrinde bulduğuyla
Sevip neşe dolduğuyla
Can düşmanı olduğuyla
Cenk ederken gör meydanı

Şeddad’ın asma bağında
Harut, Marut otağında
Mukaddes’ dir TUR dağında
Kelimûllâh var meydanı

İmân edersiniz bize
Düşman yetişmeden size
Yol verecektir Denize
Sen Asayı vur meydanı

Bir bak sana Nemrudunun
Baş ağrısı yoktu onun
Azer’ iden umduğunun
Putlarını kır meydanı

Verdiği ahdi unuttu
Mevlâ yakasından tuttu
Kurban kesmek için gitti
İbrâhim’e sor meydanı (a.s)

Ellerimi bağla baba
Sanmayasın oğlun kaba
Kesmek için hani çaba?
İSMÂİL’e ver meydanı (a.s)

Bastığında eşiğine
Girmek için beşiğine
İSLÂMİYET âşığına
Huzur bulmak zor meydanı

Garkad Âşkı çekenlerden
Kalbe zakkum dikenlerden
Saksağanca sekenlerden
Hımarlarla hır meydanı

Ganisin hayr kapısı aç
Kulların Rahmete muhtaç
Yahudilik başlarda taç,
Müslümanlık hor meydanı.

Kimi arasta bocalar
Sahtekâr şeyhler kocalar
Belâm olunca niceler
Keşmekeşte şer meydanı

Yaylada yeşil çayırda
Dikte yokuşta bayırda
Hayır şerde şer hayırda
İçten içe sır meydanı

Yeryüzüne Hakîm kılan
Dört kulunu ki Yaratan
Süleyman Zülkarneyn ilen
Müslümanlık hür meydanı

Bunların ikisi kâfir
Üçüncüsü Buhtunnasır
Dördüncüsü Nemrut şerdir
İmtihanı tür meydanı

Mücâdele Haçla Hilâl
Düşmanları Habeş Bilâl
Küfr haykırır Müslüman lâl
Ahmaklara tur meydanı

Kurt sırtında kuzunun kürk
Küfrü boğmak için tükrük
Suratlara tükür de Türk
Kokuttular her meydanı

Ama rika Yahudi si
Çıldırdı ya da Telavivi
Uyandı İslâmın devi
Onu bekler er meydanı

İSLÂMİ; hâllere bir bak
Karalara diyorlar ak
Tan atınca söker şafak
Aydınlatır nûr meydanı