Gurbet eli ben yaşadım
ben bilirim acısını
Gözlerimden ben yaş döktüm
Ben bilirim sancısını
Soğuğunu ayazını
ben gidiyorum bu elden
doğduğum köyden
kin ile nefret ile
wedding in yolcusuyum
söz verip de gelmezsin
sende yolcu
bende yolcu
kalmasın sonuncu
gurbet teni kalkıyor
uzun ince yollar bitmez
gurbetin adı batsın
acısı kahrı yansın
demek ki sen de yalansın
bir gurbet im de sen oldun
sen uzaksın benden
erirsin de içten içe
tükendiğini görmezsin
kalmaz dizlerinde derman
tökezlersin de bilmezsin
kemirir içini bir har
ey sevdiğim
bir mektup yaz
bekliyorum gel de
etme naz
gururunu yen
yangınlar içinde kalmış bedenim
üflese sevgili yar söneceğim
gurbet anam babammıki benim
nazlı yar dön dese döneceğim
dürülüyor sayfa sayfa defterim
gözleri sürmeli
gömleği düğmeli
kolları dövmeli
güzel bu ne hal
saçların da bahar yeli
o güzel ela gözlerin
başkasına bakmasın
kiraz dudakların
başkasını anmasın
her sigara yakışın da
beni an kalbimi yak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!