söz dinlemez laf anlamazsa
ne yapsan da nafile
kır aşkın paslanmış kilidini
koyuver salıver gitsin
yıpratma dostum kendini
ne yaşadımsa bende saklı
kuruttum gözde yaşı
terk ettim dostu arkadaşı
bu hayat beni yordu
sevdalarım sayılmadı
yaşıyorum böyle
ümitsiz gayesiz
gönül yorgunuyum
senden habersiz
verdiğim nefes bile yorgun
benim yaşadığım çileleri
satır satır not aldı yüreğim
evde ağlar dış da güler
benim kan çanağı yorgun gözlerim
yazsam yazılmaz dertlerim
Aşkını tadamadım
Kaderden kaçamadım
Bendim den taşamadım
Gönül yorgunuyum gönül
Yeter külhan olduğum
halim yok koşmaya sana ulaşmaya
takatim kalmadı aşkınla uğraşmaya
doydum dertlere belalara bulaşmaya
uzak dur benden gölge etme yeter
son ver benimle oynamaya yorma beni
ben ölmüşüm ben kalmışım
kimin umrundayım san ki
dünya sana isyanım var
bana neler baş ettin
içinde garip bir kulum
bırak çocukluğu bırak şu nazı
kırıyorsun beni bazı bazı
çektirme bana isyan bayrağı
yüklenme üstüme yorma sevdiğim
niye durgunsun neden suskunsun
koşa koşa kız peşinden
yoruldum yoruldum
bıktım cilve naz edişinden
yoruldum yoruldum
söylemez adını dillerim
ağırlık çöktü üstüme
darıldım küstüm süslüme
neler gitmedi ki gücüme
aşklar dan yoruldum
dünya yükü omzum da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!